Review: The Red Notebook

Titel: The Red Notebook
Auteur: Antoine Laurain
Uitgeverij: Gallic Books
Jaar: 2015 (origineel uit 2014)
Pagina’s: 159

Bookseller Laurent Letellier comes across an abandoned handbag on a Parisian street, and feels impelled to return it to its owner. The bag contains no money, phone or contact information. But a small red notebook with handwritten thoughts and jottings reveals a person that Laurent would very much like to meet. Without even a name to go on, and only a few of her possessions to help him, how is he to find one woman in a city of millions?

The Red Notebook is een luchtig romannetje dat ik op één dag heb uitgelezen. Het heeft een hoog Amélie Poulain-gehalte. Laure wordt overvallen en belandt in een coma. Een dag later vindt boekverkoper Laurent haar handtas terug op een vuilbak. Hij probeert de handtas bij de politie binnen te brengen, maar niemand lijkt hem daar te willen helpen. Hij beslist zelf de eigenares van de handtas terug te vinden. Zich nogal ongemakkelijk voelend, opent hij de handtas en gaat door de overgebleven bezittingen, waaronder een rood notitieboekje waarin Laure al haar persoonlijke ideeën en gevoelens noteerde. Laurent begint hierin te lezen en wordt verliefd op zijn idee van haar.

Wat volgt is deels detective, deels roman. Laure ligt voor het grootste deel van het boek in een coma, toch komen we over haar veel te weten. Laurent probeert de clues te volgen. Hij gaat naar de droogkuis waarvan hij een bonnetje in de handtas vond, hij zoekt de auteur op die een boek voor Laure had getekend, hij laat een sleutelhanger met hiërogliefen ontcijferen, enz.

Komt Laurent soms over als een borderline stalker? Ja, absoluut. Het is één ding om door bezittingen in een achtergelaten handtas te gaan, maar door de spullen in het huis van een vreemde gaan is gewoon raar! Tegelijkertijd is hij toch ook wel een hopeloze romanticus.

The Red Notebook is een boek met hoge feelgoodfactor dat vlot wegleest. Het is zo’n boek waarvan je al vanaf het begin weet dat alles goed zal eindigen, maar dat doet niets af aan de charme van het verhaal. Nieuwe inzichten of ideeën moet je hiervan niet verwachten, maar het is een ideale roman om op een zomerse dag op het terras te lezen. Ik geef het drie sterren.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s