Review: Revolutionary Road

revolutionary roadTitel: Revolutionary Road
Auteur: Richard Yates
Uitgeverij: Arbeiderspers
Jaar: 2009 (origineel uit 1961)
Pagina’s: 323

Revolutionary Road speelt eind jaren vijftig, Amerika floreert. Frank en April Wheeler zijn een aantrekkelijk stel dat met hun twee kinderen in een welvarende buitenwijk woont. Maar gelukkig of zelfs maar tevreden zijn ze niet. Frank heeft een saaie kantoorbaan en April treurt om een mislukte carrière als actrice. Met ontzetting ziet de lezer toe hoe stille wanhoop en gefnuikte dromen de façade van een gelukkig gezin wegvreten. Een roman over de diepste onvolkomenheden van de mens.

Dit was de filmeditie van het boek, wat concreet inhoudt dat Kate Winslet en Leonardo Dicaprio de cover sieren. Ik herinner mij vaag dat ik de film enkele jaren geleden gezien heb en mooi vond. Al was het maar omdat Kate en Leo jaren nadat Titanic uitkwam eindelijk nog eens samen in een film speelden. Die film werd ironisch genoeg dan ook nog eens geregisseerd door de toenmalige man van Kate. Awkward.

Blijkbaar was dit niet het eerste boek van Richard Yates dat ik las, want Voorbije Liefdes is ook van zijn hand. Verhaallijn is eigenlijk gelijkaardig. Een jong, Amerikaans koppel in de jaren ’50 dat soms verliefd is, soms elkaar miserabel maakt.

Dit soort boeken doen mij altijd naar mijn eigen leven kijken. Mijn eigen dromen en verwachtingen van het leven. En dan kom ik tot het besef dat er in dit boek misschien wel wat gelachen wordt met mijn eigen dromen. Ik wil graag drie kinderen, een moestuin, en een halve (of hele) kinderboerderij. Limonade maken in een bloemetjeskleed. Confituur leren maken. De hele rimram.

Alles aan haar leek met nieuwe kordate nadruk te willen bewijzen dat ze nooit méér had willen zijn dan een verstandig kleinburgerlijk huisvrouwtje en nooit méér van de liefde had verlangd dan een man die zo nu en dan het gras maaide en niet de hele dag lag te slapen.

Ach ja. Niets mis mee!

Al is er met de relatie van dit koppel veel mis! Wat vooral neerkomt op ongeplande zwangerschappen. Hadden ze toen nog geen condooms? Volgens mij had hun huwelijk er veel beter uitgezien, moesten ze nooit kinderen gekregen hebben. Maar die kinderen kregen ze wel. Noodgedwongen verhuizen ze naar de suburbs. April wordt huisvrouw (wat nooit haar droom was). Frank neemt een saaie job aan (wat nooit zijn droom was). Al gauw zit de sleur er stevig in. De dagdagelijkse verveling die ze niet aan lijken te kunnen. Ze nemen het elkaar kwalijk. Beginnen ruzies. Beginnen affaires.

De dialoog tussen de twee is scherp. Dat is volgens mij meteen de kracht van dit boek. Echt veel gebeurt er immers niet. We zien hun huwelijk kapot gaan. Pagina per pagina. Hun onmacht om duidelijk met elkaar te communiceren resulteert in de dramatische climax van het boek.

Verder gebeurt er ook veel in het hoofd van Frank. We krijgen het verhaal voornamelijk vanuit zijn standpunt. En hoe hij echt overkomt en praat, is totaal anders dan hoe hij zou willen overkomen en praten. Ook April is niet zo perfect als iedereen wel denkt. Ondanks hun duidelijke karaktergebreken, koester je toch een zekere sympathie voor hen. Enkel een goede auteur kan daarvoor zorgen.

Revolutionary Road speelt zich af in Amerika in de jaren ’50. Toch lijkt het nog altijd hedendaags omdat het over een huwelijk gaat. Ik geef het vijf sterren.

2 gedachtes over “Review: Revolutionary Road

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s