Review: Wij en ik

wij en ik.JPGTitel: Wij en ik
Auteur: Saskia De Coster
Uitgeverij: Prometheus
Jaar: 2013
Pagina’s: 395

In een Vlaamse verkaveling, boven op een berg, woont de familie Vandersanden. De neurotische, aristocratische Mieke kamt haar tapijten en houdt intussen haar gezin en haar buren nauwlettend in de gaten. Haar echtgenoot, de selfmade man Stefaan, maakt carrière in een door schandalen geplaagd farmaceutisch bedrijf. Dochter Sarah, overbeschermd en benieuwd naar het echte leven, zoekt haar eigen weg met de middelen van haar generatie. Maar zal ook zij ten prooi vallen aan het grote familiegeheim, of kan zij in haar eentje een oud patroon doorbreken?

Wij en ik is een prachtig geschreven, op en top Vlaamse, familieroman. Het gaat over de teleurgang van een rijke familie die schijnbaar alles heeft om gelukkig te zijn. De familie Vandersanden heeft een grote villa neergeplant in de verkaveling op de berg waar alleen rijke families vertoeven in tegenstelling tot het dorp onderaan de berg waar het gewone plebs woont. Stefaan is als boerenzoon opgeklommen tot topman bij een farmaceutisch bedrijf. Mieke is de dochter van een notaris en gaf haar eigen job op om huisvrouw te worden, wat financieel geen enkel probleem was dankzij haar gigantische erfenis. Haar invulling van ‘huisvrouw zijn’, bestaat voornamelijk uit het neurotisch kammen van tapijten. In 1980 krijgen ze als kers op de taart een pracht van een dochter, genaamd Sarah. Sarah is in eerste instantie een vrolijk en gelukkig kind.

Er zou echter geen verhaal zijn moest alles rozenscheur en maneschijn zijn. Achter de façade van de mooie villa is of wordt iedereen op zijn eigen manier ongelukkig.

Stefaan worstelt met zijn familiegeschiedenis. Zijn broertje Alain stierf op tienjarige leeftijd toen hij door het ijs op de vijver zakte en verdronk. Stefaan voelt zich hiervoor verantwoordelijk. Hun vader kon het verlies van zijn zoon niet aan en pleegde zelfmoord. Je zou dus kunnen zeggen dat Wij en ik speelt met concepten als determinisme en erfelijkheid. Stefaans vader pleegde zelfmoord. Dan bestaat natuurlijk de kans dat die genen zijn doorgegeven aan Stefaan, die inderdaad ook worstelt met depressie. Mieke heeft schrik dat ze die genen daarna dan nog eens ongewild aan hun dochter Sarah hebben doorgegeven. Het is immers geweten dat depressie erfelijk is. Stefaan lijkt alleszins al op voorhand gedoemd te zijn. Hij is een workaholic die steeds apathischer wordt onder alle stress.

Mieke is opgevoed met allerlei strenge regeltjes, die ze nu ook doordrukt in haar eigen gezin. Zolang ze die traditie en normen kan standhaven, voelt ze zich nog semi-gelukkig, maar wanneer haar dochter Sarah begint te rebelleren, lijkt tapijten kammen niet meer genoeg om de onrust in haar te temmen. Voor Mieke is vooral schone schijn belangrijk. Dat haar dochter experimenteert met drugs, anorexia ontwikkelt en er soms in vodden bij loopt, kan haar als moeder niet echt schelen. Maar wat moeten de mensen wel niet denken?!

Ten slotte is er nog Sarah. Wij en ik is in de eerste plaats een roman familieroman, maar je kan het ook bekijken als een bildungsroman van Sarah. Ze rebelleert als tiener nogal hard tegen haar ouders wanneer ze door haar grunge-periode gaat. Hoe kan het ook anders met zulke verstikkende ouders? Ze experimenteert met drugs. Droomt van een eigen muzikale carrière. Omdat dit boek een tijdspanne van drieëndertig jaar overspant, is Sarah in het laatste hoofdstuk een volwassen vrouw. Ik heb toch de indruk dat haar opvoeding haar veel schade heeft aangedaan, aangezien ze op het einde van het boek nog altijd worstelt met bindingsangst voor haar man en haar nog ongeboren kind. Ze is letterlijk weggevlucht van haar ouders naar het verre New York en heeft nog altijd niet echt rust in haar hoofd gevonden. Nogal drastisch, lijkt me.

Leuk omdat het in verschillende tijdsperiodes door de standpunten van de drie gezinsleden wordt verteld. In hoeverre kan je je gezin echt kennen. Zijn we uiteindelijk niet allemaal op onszelf aangewezen? ‘Wij en ik’ is inderdaad waar het om gaat. Hoewel we allemaal deel uitmaken van een wij, zijn we als puntje bij paaltje komt allemaal aparte individuen.

Wij en ik is een heel mooi boek. Misschien kan je het wel samenvatten met het zinnetje: “Geld maakt niet gelukkig.” Het gaat voornamelijk over het spanningsveld tussen vrije wil en determinisme.  Ik geef het vijf sterren.

 

Advertenties

Een gedachte over “Review: Wij en ik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s