Review: Badgasten

badgasten.JPGTitel: Badgasten
Auteur: Emma Straub
Uitgeverij: Ambo/Anthos
Jaar: 2015 (origineel uit 2014)
Pagina’s: 270

Franny Post zag het al helemaal voor zich: een zonovergoten vakantie op Mallorca om samen met het gezin haar 35-jarig huwelijk met Jim te vieren. Zon, zee, mooie stranden, overheerlijke tapas en ontspannen tennispartijtjes beloven een welverdiende ontsnapping aan de de spanningen die er thuis net onder de oppervlakte liggen. Maar naarmate de dagen verstrijken komen er meer geheimen boven water, steken ingesleten patronen de op op en worden oude wonden opengereten.
Subtiel en met veel droge humor schets Emma Straub het portret van een gezin. In een elegante stijl toont ze wat familieleden willen laten zien wat ze juist voor elkaar willen verbergen.

Dit boek las ik om preventief in vakantiestemming te komen. Ik las eerder al veel positieve recensies over Badgasten op andere blogs waardoor ik benieuwd was geworden. Verder wilde ik een boek om heerlijk bij weg te dromen naar warmere oorden. Daar is dit boek dan ook in geslaagd. Hoera!

Ik ben nooit iemand geweest die begreep waarom mensen met het hele gezin op reis zouden blijven gaan, zelfs nadat de kinderen het huis uit zijn. Waarschijnlijk heeft dat grotendeels te maken met het feit dat ik met mijn ouders nooit op reis ben gegaan, simpelweg omdat die zelf nooit op reis gaan. Er moeten koeien worden gemolken bij mijn ouders thuis, elke dag opnieuw. Dit boek toont toch wel aan waarom ik geen grote fan ben van familievakanties. Die brengen namelijk niet bepaald het beste in de mens naar boven.

Ik zal eerst de korte samenvatting geven. Ouders Franny en Jim zijn 35 jaar getrouwd en willen dat vieren met hun twee kinderen Bobby en Sylvia en met Franny’s beste vriend Charles. De partners van Bobby en Charles zijn ook van de partij. Bobby is samen met Carmen, een oudere Cubaanse vrouw die geobsedeerd is met fitness en gezondheid. Charles is samen met Lawrence die werkt als boekhouder in de filmbusiness. Wat een leuke vakantie moest worden, start al in mineur. Franny is erachter gekomen dat Jim een affaire had met een drieëntwintigjarige stagiaire op zijn werk. Weg sfeer. De relatie van Bobby en Carmen is ook niet wat het moet zijn. Bovendien hebben de twee geldproblemen. Sylvia heeft als doel ontmaagd worden tijdens de twee weken durende vakantie en heeft haar oog daarvoor laten vallen op Joan, haar leraar Spaans. En Charles en Lawrence staan onder stress omdat ze proberen een baby te adopteren. Leuk toch, zo’n vakanties?!

Badgasten is grappig en herkenbaar geschreven. De observaties over het huwelijk, het gezinsleven, het opvoeden van kinderen, enz. zijn zeer treffend.

Bijvoorbeeld:

Zijn affaire opbiechten aan Franny was duizendmaal erger geweest dan het gesprek met de directie. Het was niet gemakkelijk om iemand na vijfendertig jaar huwelijk nog iets te vertellen wat haar verraste, maar dat had hij toen wel gedaan.
(…)
Dit was waar hij niet aan had willen denken als hij met Madison was, toen hij dacht dat hij misschien wel weer vijfentwintig kon zijn, als hij dat maar hard genoeg wilde. Maar er viel niet te ontsnappen aan je eigen leven. Franny was een feit en Madison een luchtspiegeling. Ze had een luchtspiegeling moeten bijven. Een fantasie waarop hij zich aftrok, een geil plaatje, maar in plaats daarvan had Jim haar echt laten worden en in zijn armen gesloten. En dat kon hij niet ongedaan maken.

En deze:

Er was niets moeilijker of belangrijker in het leven dan iedere ochtend opnieuw besluiten om door te gaan op de ingeslagen weg, terug te gaan naar je vergeten zelf van zoveel jaren geleden en opnieuw dezelfde beslissing te nemen. Huwelijken moesten, net als schepen, geloodst worden, met sterke handen aan het stuurwiel.

Ik denk dat Tolstojs bekende openingszin van Anna Karenina ook voor dit boek van toepassing is: “Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.” Op het einde is dit ongelukkig gezin in ieder geval blij dat ze weg kunnen van het eiland.

Badgasten is geen hoogstaande literatuur, uiteraard. Maar wel een vermakelijk boek. De personages zijn levensecht, vooral matriarch van de familie Franny is goed uitgewerkt. Er komen geen onverwachte plottwists in dit boek, maar dat verwacht je ook niet. De cover is vrolijk en vakantie-achtig. De setting in Mallorca is geweldig. Al bij al is het goede vakantielectuur, ideaal voor op het strand. Ik geef het drie sterren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s