Review: Lord of the Flies

lord-of-the-flies.jpgTitel: Lord of the Flies
Auteur: William Golding
Uitgeverij: Faber and Faber
Jaar: 1996 (origineel uit 1954)
Pagina’s: 271

A plane crashes on a desert island and the only survivors, a group of schoolboys, assemble on the beach and wait to be rescued. By day they inhabit a land of bright fantastic birds and dark blue seas, but at night their dreams are haunted by the image of a terrifying beast. As the boys’ delicate sense of order fades, so their childish dreams are transformed into something more primitive, and their behaviour starts to take on a murderous, savage significance.

Ik ben in avonturenboekenbui de laatste tijd, wat volgens het groene boekje geen officieel woord is, maar dat wel zou moeten zijn. Bovendien probeer ik zo veel mogelijk boeken van mijn reading bucket list te lezen. Niet dat ik van plan ben om binnenkort dood te vallen, maar je weet maar nooit. Onlangs herlas ik Lord of the Flies, wat William Golding de Nobelprijs voor de Literatuur opbracht. Ik had dit boek ooit al eens voor de universiteit moeten lezen. Ik vind het een beetje een eng boek. Een geniaal goed geschreven boek, maar het gaat over een hoop kinderen op een onbewoond eiland die veranderen in complete wilden en elkaar vermoorden. Creepy, toch?!

De twee hoofdpersonages zijn Ralph en Jack. Beiden komen in aanmerking als leidersfiguur en hebben een zekere autoriteit over zich. Ralph krijgt uiteindelijk de meeste stemmen tijdens de stemronde op het strand, waarschijnlijk omdat hij de knapste van de twee is. Gelukkig maar dat hij wordt verkozen, want Ralph is diegene die nog een beetje gezond verstand blijft behouden tijdens de paar maanden dat ze op het eiland zitten. Jack is meer de alfaman die als een complete neanderthaler rondloopt op het eiland en enkel en alleen maar wil jagen. Ugh! Er zijn nog andere gedenkwaardige personages in het boek, zoals Piggy en Simon. Piggy staat symbool voor de rationaliteit en Simon voor aangeboren goedheid van de mens.

Dit boek was waarschijnlijk als allegorie bedoeld op de hele menselijke beschaving. Volgens mij wil Golding aantonen dat de mens van nature uit slecht is.Als zelfs kinderen tot zulke gruweldaden in staat zijn, wat zegt dat dan over volwassenen?! We hebben wetten en leiders nodig om de orde te handhaven, maar zonder supervisie en sociale controle door de overheid zijn we allemaal wilde beesten! Zelfs brave schooljongetjes lijken van nature uit slecht. Ze verliezen al snel hun onschuld en het einde is zowel ironisch als somber.

Ik zou dit boek aanraden voor iedereen die wat meer ‘klassiekers’ wil lezen en niet goed weet waar te beginnen. Tenzij je ontzettend van vrolijke boeken houdt met happy endings, dan zou ik hier niet aan beginnen. Ik geef het vijf sterren. 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s