Review: Lolita

lolita.JPGTitel: Lolita
Auteur: Vladimir Nabokov
Uitgeverij: Penguin Books
Jaar: 2008 (origineel uit 1955)
Pagina’s: 352

Vladimir Nabokov’s Lolita is a dark and daring story of obsessive love and transgression. Humbert Humbert’s lust for his pubescent step-daughter, Lolita, shocked readers when it was first published in the 1950s; yet the novel was also celebrated for its beautifully lyrical writing. Almost fifty years after its first publication, Lolita remains a powerful tale of perversion and love gone wrong.

Nooit gedacht dat een boek over een pedofiel zo mooi geschreven kon zijn! Ik had het al eerder gelezen, maar deed er deze keer veel langer over. Humbert Humbert is een pedofiel met een voorkeur voor jonge meisjes tussen negen en veertien jaar. Wanneer hij van Frankrijk naar Amerika verhuist omwille van zaken, wordt hij smoorverliefd op Dolores Haze, de dochter van zijn hospita. Hij trouwt met de moeder om dichter bij Dolores (= Lolita) te zijn. Wanneer de moeder sterft, kidnapt hij Lolita op een twee jaar durende roadtrip door Amerika.

De kracht van het verhaal ligt in het feit dat je als lezer bijna medelijden krijgt met Humbert Humbert. Hij vertelt het verhaal op zo’n grappige manier dat je hem sympathiek begint te vinden.  Toch is het een erg onbetrouwbare verteller, want als je hem kan geloven verleidt Lolita hem en is hij zelf het slachtoffer. Hij noemt zijn obsessie met Lolita ook ‘liefde’. Terwijl het eigenlijk gewoon verkrachting is.

We had been everywhere. We had really seen nothing. And I catch myself thinking today that our long journey had only defiled with a sinuous trail of slime the lovely, trustful, dreamy, enormous country that by then, in retrospect, was no more to us than a collection of dog-eared maps, ruined tour books, old tires, and her sobs in the night – every night, every night – the moment I feigned sleep.

Je ziet, Humbert Humbert is een manipulatieve klootzak die de onschuld van een kind wegneemt door haar te verkrachten. Zelf lijkt hij niet te beseffen wat voor een monster hij is. Voor hem is het immers grote liefde.

Hij gebruikt humor om sympathieker over te komen, bijvoorbeeld:

To think that between a Hamburger and a Humburger, she would – invariably, with icy precision – plump for the former.

Zijn taalgebruik is bovendien ontzettend mooi. Daarmee verdoezelt hij gedeeltelijk zijn misdaden.

Ik snap dat dit boek voor heel wat ophef zorgde toen het uitkwam. Het is na al die jaren nog steeds niet gedateerd. Humbert Humbert is een originele antiheld. Ik vind het wel enigszins jammer dat je enkel het standpunt van Humbert Humbert krijgt. Ik vraag me af hoe Lolita zelf dit alles meemaakt.  In hedendaagse interpretaties is Lolita synoniem geworden voor een jong, seksueel actief meisje dat mannen verleidt. Terwijl ze in het boek nog maar een kind van 12 is! Ik geef dit boek vier sterren.

 

 

 

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s