Review: Ten zuiden van de grens

ten zuiden van de grens.JPGTitel: Ten zuiden van de grens
Auteur: Haruki Murakami
Uitgeverij: Humo’s Zomerliefdes
Jaar: 2015 (origineel uit 1992)
Pagina’s: 205

Dit is voor mij het tweede boek van Murakami dat ik las. Ik las eerder ook al Norwegian Wood. Ik snap eerlijk gezegd nog altijd de hype niet helemaal. Maar ik heb zo het gevoel dat dat nog wel komt. Want ik vond deze twee boeken zeker oké! Ik wil ook gerust nog wat meer van Murakami lezen. Maar ik mis het wauw-gevoel.

Murakami heeft een heel ingetogen, simplistische schrijfstijl. Ten zuiden van de grens gaat over Hajime. In zijn prille jeugd was hij bevriend met het meisje Shimamoto. Deze vriendschapsband ontstond voornamelijk  doordat beiden enig kind waren en ze in dezelfde buurt woonden. Tijdens hun middelbare schoolcarrière groeiden ze echter uit elkaar. Jaren later is Hajime gelukkig getrouwd met kinderen en eigenaar van twee succesvolle jazzbars, wanneer Shimamoto terug in zijn leven komt. Hajime is bereid alles op het spel te zetten om Shimamoto terug te winnen. Kijk: een moeilijk verhaal is dat niet he!

Het is dus een simpel verhaal, maar het laat wel duidelijk zien hoe mensen soms onbewust fouten maken en zo andere mensen kwetsen. Het geeft aan wat de kracht van de liefde is in een mensenleven. Er zijn ook enkele open stukken. Over Shimamoto komen we bijvoorbeeld weinig te weten. Haar leven is één en al mysterie. Soms verdwijnt ze maanden uit Hajimes leven zonder enige uitleg. Zelfs het einde vind ik een beetje ambigu.

Er zat wel één quote in die ik soms herkenbaar vind. En volgens mij heeft iedereen af en toe dat gevoel wel eens:

Hoe ik het ook wendde of keerde, dit werk was niet voor mij weggelegd. Ik was teleurgesteld. Het voelde alsof mijn leven hier al eindigde. Ik zou de rest van mijn dagen slijten met het redigeren van suffe schoolboeken. Ik zou nog drieëndertig jaar lang, tot aan mijn pensioen, dag in dag uit aan mijn bureau drukproeven zitten bekijken, regels tellen en spellingslijsten verbeteren. Ik zou een degelijke echtgenote trouwen, een paar kinderen krijgen en voortleven met als enige krenten in de pap de twee bonussen per jaar.

Al bij al vond ik Ten zuiden van de grens zeker een mooi boek. Maar kan iemand mij een tip geven welk boek ik moet lezen om volledig overtuigd te geraken van de hype Murakami? Ik geef dit boek vier sterren.

 

Advertenties

3 gedachtes over “Review: Ten zuiden van de grens

  1. Dan moet je je toch eens aan de dikkere boeken wagen… De opwindvogelkronieken en de trilogie 1q84 vond ik erg goed, beter dan Norwegian Wood en Ten zuiden van de grens. (En daarmee heb ik alles genoemd wat ik van hem gelezen heb.)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s