Review: Het Kaartenhuis

kaartenhuis.JPGTitel: Het Kaartenhuis
Auteur: Mark Z. Danielewski
Uitgeverij: Cargo
Jaar: 2001
Pagina’s: 709

Ze zouden helemaal opnieuw beginnen. Maar wanneer een jonge familie haar intrek neemt in een huis op Ash Tree Lane ontdekken ze dat er iets vreselijk mis is. Hun huis is aan de binnenkant groter dan aan de buitenkant. Veel, veel groter. Een blinde oude man, een jonge bediende in een tattoo-winkel, en een krankzinnige vrouw die rondwaart in de zalen van een psychiatrische inrichting – ze vertellen het verhaal van een familie die wordt geconfronteerd met een constant veranderende reeks gangen in hun huis, totdat ze uiteindelijk oog in oog komen te staan met de verschrikkelijke duisternis die in het binnenste verborgen zit.

Kleine waarschuwing: Het Kaartenhuis is het moeilijkste boek dat ik ooit heb gelezen! Ik was blij dat ik het in de Nederlandse vertaling las. Inhoudelijk is het verhaal niet echt moeilijk. Het gaat over de niet-bestaande film The Navidson Record, wat een soort documentaire is van Will Navidson, gelauwerd persfotograaf en winnaar van de Pulitzerprijs voor een foto van een stervend Soedanees meisje. Will en zijn vriendin Karen kochten samen een huis in de hoop hun relatie te redden. Het blijkt echter dat dit huis bijzonder spooky is. Will komt erachter dat het huis groter is langs binnen dan langs buiten. Op een dag verschijnt er zelfs een duistere gang in het midden van het huis. Will roept de hulp in van een paar andere kennissen en samen gaan ze op verkenning. Niet iedereen komt er levend terug uit…

Wat het boek zo moeilijk maakt, is ten eerste de vorm van narratief. Er zijn verschillende vertellers. Eerste niveau: The Navidson Record. Tweede niveau: de analyse van deze film door de oude, blinde man Zampano. Derde niveau: de commentaar van Johnny Truant op het manuscript van Zampano. Vierde niveau: de redactie over het boek van Johnny Truant. En als je echt precies wil zijn: vijfde niveau: Mark Z. Danielewski en zijn redacteuren.

Het tweede aspect dat het zo’n moeilijk boek maakt, is het overmatig gebruik van voetnoten en verwijzingen. Op praktisch elke pagina staan voetnoten, die soms dan ook nog eens meerdere pagina’s in beslag nemen. Bovendien verwijzen sommige voetnoten naar bewijsstukken achteraan in het boek. Je moet als lezer dus constant kiezen in welke volgorde je alles leest. (Ik neem aan dat je ook de voetnoten kan skippen, maar dan ga je wel dingen missen.)

Ten slotte is er nog de structuur van het boek. Er wordt constant met de bladspiegel gespeeld. Ik heb bij momenten het boek ondersteboven vastgehad, en voelde me een beetje Luna Lovegood uit Harry Potter.

Kaartenhuis 1.JPG

kaartenhuis 2.JPG

kaartenhuis 3.JPG

Enfin, het verhaal is angstaanjagend. Het idee van een huis dat uit het niets nieuwe kamers en gangen creëert die allemaal in volledig duister zijn gehuld, is creepy as fuck! Ik denk dat de auteur enkel en alleen met dat verhaal al had gescoord. Hij koos er dan ook nog eens voor om dit verhaal in een rare vorm te gieten. Soms komt dit iets te gekunsteld over, vind ik. Volgens mij zijn de vele voetnoten ook bedoeld als parodie op de academische wereld, maar ik snapte die humor dan toch niet echt. Het waren echt wel te veel voetnoten!

Ik denk dat er grote voor- en tegenstanders van dit boek te vinden zijn. Zoals voor elk boek. Smaken verschillen nu eenmaal. Het Kaartenhuis is een postmoderne, experimentele thriller. Hoewel het misschien niet echt een thriller is, maar eerder iets gotisch. Hoe dan ook, ik blijf hierover neutraal en geeft dit boek drie sterren. 

 

Prettig nieuwjaar, iedereen!

 

Advertenties

2 gedachtes over “Review: Het Kaartenhuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s