Review: Schemerogen

schemerogen.JPGTitel: Schemerogen
Auteur: Dean Koontz
Uitgeverij: Luitingh – Sijthoff
Jaar: 2001 (origineel uit 1985)
Pagina’s: 400

Slim Mackenzie is 17 jaar en ziet dingen die gewone mensen niet zien. Hij is gezegend – of vervloekt – met ‘schemerogen’. Op zoek naar een rustige en veilige plek, sluit hij zich aan bij een rondreizende kermis.
Maar ook daar zijn ze. De wezens die Slim ziet, doen zich voor als gewone mensen, maar ze zijn alles behalve menselijk. Hun belangrijkste drijfveer is het veroorzaken van leed. Zo veel mogelijk leed. En ze plannen hun grootste triomf tot nu toe.
Op de kermis merkt Slim dat hij niet de enige is die zich bewust is van de aanwezigheid van de trollen. Samen met Joel, de man met de drie ogen, en Rya, de uitbaatster van verschillende attracties, onderneemt Slim actie…

Ik ben een grote fan van Dean Koontz. Ik vind hem persoonlijk beter dan Stephen King, ‘the King of Horror’ himself. Dus toen ik op een boekenverkoop enkele boeken van Koontz zag liggen, heb ik niet eens de moeite gedaan de achterflap te lezen. Ik las al drie boeken uit Koontz’ Odd Thomas-reeks (uiteraard las ik ook al wat standalones van hem), die over ongeveer hetzelfde thema gaan. De Odd Thomas-boeken zijn echter beter geschreven. Schemerogen voelde aan als een voorbereiding voor het schrijven van de Odd Thomas-boeken, enkele decennia later.

Wat vond ik dan precies minder goed? Er komt nogal veel clichématig taalgebruik in het boek. En soms komt Koontz er wel mee weg. Maar soms ook niet. Verder vond ik de seksscènes nogal slecht geschreven. Dit is een voorbeeld van een

Later, terug in de stacaravan, lagen we te vrijen. In het goudgele schijnsel van de lamp naast het bed leek haar gebruinde lichaam van honing- en kaneelkleurig fluweel gemaakt te zijn, behalve op de plaatsen waar haar minieme bikini haar voor de zon had beschut, daar was haar smetteloze huid bleker en zelfs nog zachter. Toen mijn zijdeachtige zaad zich heel diep in haar plotseling in snelle vloeibare vezels ontkluwde, leek het alsof die draden ons aan elkaar bonden, alsof ze lichaam aan lichaam hechtten en ziel aan ziel.

Toch vond ik het zeker geen slecht boek. Het was soms echt heel spannend om te lezen. Het verhaal gaat over Slim MacKenzie die ‘trollen’ ziet. In het verhaal komen we te weten dat de zogenaamde trollen door de mens zijn gecreëerd als een soort supersoldaat zonder gevoelens. Ze zijn op een bepaalde manier genetisch gemanipuleerd. Ze kunnen zowel een menselijke gedaante aannemen als een trollengedaante (nogal varkensachtig). Als er iemand de tv-serie Grimm volgt, daar kun je het een beetje mee vergelijken. De meeste mensen kunnen de trollen niet onderscheiden van de gewone mensen, maar bepaalde mensen hebben een gave en kunnen dat wel. Het is aan hen om de trollen te stoppen.

Schemerogen is een bloedstollend verhaal over trollen die de wereld willen vernietigen met atoomwapens. Je wordt meegenomen in de wereld van Slim MacKenzie en het rondtrekkende kermisvolk, wat al een uniek standpunt is. Ik geef het boek drie sterren.

 

Advertenties

Een gedachte over “Review: Schemerogen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s