Review: De rode kamer

de rode kamer.jpegTitel: De rode kamer
Auteur: Nicci French
Uitgeverij: Anthos
Jaar: 2011 (origineel uit 2001)
Pagina’s: 415

Kit Quinn werkt met geesteszieke criminelen. Ze raakt gewond als ze een man ondervraagt die opgepakt is door de politie. Tijdens haar herstel wordt haar hulp ingeroepen bij een eenvoudige zaak. De politie heeft een verdachte en een bekentenis – van dezelfde man die Kit heeft aangevallen. Naarmate Kit zich meer en meer in deze moord verdiept wordt het geheel steeds complexer en duisterder. Als ze nieuwe verbanden en misdaden ontdekt, raakt ze betrokken in een verbijsterende zaak, die haar dreigt te vernietigen.

Ik was al halverwege dit boek toen ik besefte dat ik het ooit al eens had gelezen, maar ik had gelukkig geen idee meer hoe het eindigde. Nicci French is een goed schrijversduo dat altijd solide thrillers schrijft. Op de cover staat ‘literaire thriller’, maar literatuur met de grote L zou ik dit nu toch ook weer niet durven noemen. Ik vraag me af of iemand weet wat een ‘literaire thriller’ precies is?

De plot zit goed. De personages zitten goed. De spanningsboog zit goed. Eigenlijk was het een perfecte thriller. De thrillers van Nicci French focussen zich altijd meer op de personages dan op de misdaden, waardoor het eerder psychologische thrillers zijn. Hoofdpersonage Kit Quinn is wel een vreemd personage. Geloofwaardig, dat wel. Maar ze is een beetje een eenzaat. En soms niet bang genoeg, zo lijkt het wel. Ze wordt aangevallen door een gestoord persoon in het politiebureau en ontmoet die man dan later bereidwillig alleen en ongewapend. Ze begint een relatie met een verdachte. Ze bezoekt bewust het huis van een seriemoordenaar. Eigenlijk is ze soms zelf een beetje gestoord, maar dan op een goede manier.

Ze is in ieder geval wel slimmer en minder bevooroordeeld dan de politie. Wanneer een weggelopen meisje vermoord wordt bij het kanaal, verdenkt de politie al snel Michael Doll. Michael is ook de man die Kit een paar maanden eerder had aangevallen in het politiebureau. Kit wordt erbij geroepen om een psychologisch oordeel over Michael te vellen. Op haar advies wordt Michael vrijgelaten, zeer tegen de zin van het gehele politiekorps. Kit legt al snel het verband met nog twee andere moordzaken, op basis van haar buikgevoel. En dan wordt het spannend.

Ik vond De rode kamer een goed boek. Het was origineel omdat het hoofdpersonage geen agent(e) was, maar wel een psychologe. Ook zag ik totaal niet aankomen wie uiteindelijk de dader was. Ik geef het vier sterren.

Advertenties