Review: To the Lighthouse

to the lighthouse.JPGTitel: To the Lighthouse
Auteur: Virginia Woolf
Uitgeverij: Grafton Books
Jaar: 1985 (origineel uit 1927)
Pagina’s: 192

It is set on a Hebridean island, overlooked by a distant lighthouse, where an English family and assorted guests are enjoying the long summer. Mrs Ramsay is beautiful, dominant, generous. Her power is gentle but irresistible. All of them – her eccentric and demanding husband, her flock of children, the lovers, the crusty old writer, the independent woman painter, the awkward young academic – are drawn into her sphere of influence. She flatters vanities, builds friendships, protects her own. Her husband”s passion is for abstract truth: hers is for reality, in particular the reality of love, married life and family. But the summer ends. War and death bring changes. The next journey to the lighthouse is a very different one.

Hoewel het absoluut geen dik boek is, moet je toch rustig je tijd nemen voor dit boek. Grotendeels omdat de taal niet altijd even simpel is. Bloedmooi, dat wel, maar soms wat moeilijk. Ik had To the Lighthouse al eens gelezen, maar herlas het in het kader van mijn reading bucket list. Ik ben blij dat ik het tijdens de afgelopen zwoele zomerdagen las, want ik vind dit boek wel bij die sfeer passen. Misschien omdat het ook over een zomervakantie gaat.

Het boek bestaat uit drie delen. In het eerste deel maken we kennis met Mr. Ramsay en zijn familie (vrouw en acht (!) kinderen) en vrienden die samen in hun vakantiehuisje zitten. Het zijn allemaal nogal verschillende persoonlijkheden, wat maakt dat de stemming niet altijd optimaal is. Het is Mrs. Ramsay die de boel bijeen moet houden met haar vrouwelijke charme. In het tweede deel krijgen we een korte samenvatting van wat er de volgende tien jaar allemaal gebeurt. (By the way, er sterven mensen, en dat wordt echt tussen haakjes vermeld. Zo ondergeschikt is de plot dus in dit verhaal.) In het derde deel zien we hoe Mr. Ramsay met twee van zijn kinderen terugkeert naar het vakantiehuis en hoe zij eindelijk de tien jaar eerder beloofde uitstap naar de vuurtoren maken.

De plot is dus ondergeschikt aan de gedachten en gevoelens van de personages. Toch is het vooral Mrs. Ramsay die uitgewerkt is als een ‘round character’, de rest van de personages is niet even overtuigend. Bovendien zijn de personages van nog minder belang dan de proza op zich. Of dat kan aan mij liggen.

Anyway, ik denk dat de volgende quote uit het boek het verhaal wel samenvat:

Who knows what we are, what we feel? Who knows even at the moment of intimacy, This is knowledge?

Want daar gaat het uiteindelijk over. Over de interne gedachten van mensen. Over hoe eenzelfde gebeurtenis door verschillende mensen totaal anders kan geïnterpreteerd worden.

Normaal ben ik niet voor experimenten met stream-of-consciousness, maar dit boek vond ik best oké. Eigenlijk vond ik het zelfs meer dan oké. Ik geef To the Lighthouse vier sterren. 

 

 

 

 

 

Advertenties

4 gedachtes over “Review: To the Lighthouse

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s