Review: Herzog

herzog.JPG
Jaar: 
Herzog
Auteur: Saul Bellow
Uitgeverij: Agathon
Jaar: 1987 (origineel uit 1964)
Pagina’s: 391

Mozes Herzog, een werkloos hoogleraar, is gescheiden van zijn eerste vrouw, bedrogen door zijn tweede en mislukt in zijn levenswerk: een grote studie over romantiek en christendom. Hij probeert zichzelf te rechtvaardigen, zijn situatie te verhelderen en zicht op de toekomst te krijgen door eindeloos brieven te schrijven aan levenden en doden: vrienden, familieleden, politici, Heidegger, Spinoza en God. Natuurlijk worden de brieven nooit verstuurd, maar ze schenken Herzog innerlijke rust en de moed om door te gaan. Hij vlucht in zijn excentriciteiten maar uiteindelijk vindt hij – zij het tijdelijk – rust in zijn vervallen landhuis in Berkshire: ‘Op het ogenblik had hij voor niemand een bericht. Niets. Geen enkel woord.’

Herzog mag dan wel op mijn reading bucket list staan, ik vond het een afschuwelijk boek. Ik heb er ook veel te lang over gedaan. Er was een computerpanne op het werk voor nodig om het boek uit te lezen. Toch heeft dit boek ervoor gezorgd dat Saul Bellow de Nobelprijs voor Literatuur won. Smaken verschillen, zeker?!

Het hele boek in eigenlijk een interne monoloog van een depressieve professor met een midlifecrisis. Zijn tweede vrouw had hem bedrogen met zijn beste vriend, en daar is hij duidelijk nog altijd niet helemaal over. Zijn copingmechanisme is om als een bezetene brieven te schrijven en nooit te versturen. Deze staan cursief gedrukt in het boek. Herzog is een gedenkwaardig personage. Hij is gefaald als echtgenoot, als vader en als professor. Heel het boek door speelt hij het slachtoffer. Hij komt vooral over als een schlemiel, want ondanks zijn ongetwijfeld hoge IQ kan hij niet praktisch nadenken of met emoties omgaan.

Het verhaal heeft maar weinig om het lijf. Er is niet echt een plot. Er zijn twee gebeurtenissen die ik nog wel spannend vond. Wanneer Herzog zijn ex-vrouw en haar minnaar verdenkt zijn dochter te mishandelen, rijdt hij met een geladen pistool naar hun huis. Uiteraard durft hij niets te doen. Wat later raakt hij betrokken bij een verkeersongeluk terwijl zijn dochter bij hem in de wagen zit. Het helpt niet dat hij dat geladen pistool nog altijd bij heeft. Kortom: zo’n 50 van de bijna 400 pagina’s vond ik nog wel boeiend.

Ik las al eerder Seize the Day van Saul Bellow en vond dat boek pakken beter. Het was ook korter en bestreek een tijdspanne van nauwelijks één dag. Herzog was niet mijn ding. Ik vond het saai. Ik geef het 2 sterren.

 

Advertenties

Een gedachte over “Review: Herzog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s