Review: Zeldzame Aarden

zeldzame aarden.jpegTitel: Zeldzame Aarden
Auteur: Sandro Veronesi
Uitgeverij: Prometheus
Jaar: 2015
Pagina’s: 366

Binnen een tijdsbestek van 24 uur verliest een man de controle over zijn gehele leven. Zonder het te weten blijkt hij in zee te zijn gegaan met een louche compagnon. Hij vindt zijn kantoor verzegeld en ontdekt dat zijn compagnon is gevlucht en hem met de problemen heeft opgezadeld. Ook breekt hij definitief met zijn vriendin, terwijl intussen zijn dochter van huis is weggelopen. Hij voelt zich opgejaagd en vlucht, maar de plotselinge puinhoop van zijn leven maakt op hem ook de indruk van een nauwkeurig ontwerp.
Deze man is Pietro Paladini, de statische held uit Kalme chaos, die wij negen jaar later in een omgekeerde situatie tegenkomen, dolend op zoek naar het gewone leven dat hij plotseling is kwijtgeraakt, of – en dat zal zijn ontdekking zijn – dat hij nooit echt heeft gehad.

De longlist voor de Europese Literatuurprijs 2016 is bekendgemaakt. Deze prijs wordt door het Nederlands Letterenfonds uitgereikt. Beïnvloedbaar als ik ben (en daarenboven een grote fan van alle boekenlijstjes), ben ik meteen enkele boeken van deze lijst in de bibliotheek gaan halen. Deze week las ik Zeldzame Aarden van Sandro Veronesi.

Het verhaal is blijkbaar een vervolg op Kalme Chaos, een boek met hetzelfde hoofdpersonage, namelijk Pietro Paladini. Het is echter perfect mogelijk deze boeken apart te lezen, want ik heb het vorige boek ook niet gelezen en kon toch dit verhaal volgen. Het gaat over een man die een echte rotdag heeft: zijn dochter loopt weg van huis, zijn rijbewijs wordt afgenomen, zijn zakenpartner blijkt betrokken bij louche zaken en zijn relatie staat op springen. Wat een pech kan een mens hebben op één dag tijd?!

Doordat al deze gebeurtenissen zich vrij vlug opvolgen, zit er wel vaart achter het verhaal. Soms leest het zelfs als een thriller. Toch worden al deze plottwists afgewisseld met mijmeringen over het leven. Dit gaat niet echt om flashbacks of hoofdstukken vanuit een ander perspectief, maar eerder Pietro die iets associeert met iets anders en daar dan even over nadenkt. Zoals dat gaat in het leven. Ik vind dat het vooral die tussenstukjes zijn die charme aan het verhaal geven. Zo denkt hij terug aan zijn overleden ouders, aan zijn weggevluchte broer, aan ex-collega’s, enz. Mijn favoriete voorbeeld:

Met dit soort dagen moet ik denken aan mijn grootvader, die zei: “Als vandaag een vis was, gooide ik hem terug in zee.”

Ten slotte doet het ook allemaal heerlijk Italiaans aan: de beschrijvingen van het eten, van de straten, maar ook van de corruptie die Veronesi hekelt aan zijn land. Er doen wel meer Italiaanse schrijvers het goed in het buitenland de laatste jaren: Paolo Giordano, Niccolò Ammaniti, Silvia Avallone, Nicola Lagioia, Andrea Bajani,… Ik hou mij eigenlijk niet zo bezig met Italiaanse literatuur (ik kan ook geen woord Italiaans, jammer genoeg), maar volgens het internet wordt deze nieuwe stroming Italiaanse auteurs gekenmerkt door hun verborgen maatschappijkritiek.

Zeldzame Aarden heeft iets tragisch-komisch. Het hoofdpersonage overkomt van alles en nog wat, en kan niet anders dan het te ondergaan. Soms heeft hij het wel gedeeltelijk zelf gezocht. Hoe dan ook, het boek las heel vlot, maar zal mij waarschijnlijk niet bijblijven. Ik geef het vier sterren.

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Review: Zeldzame Aarden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s