Review: A Portrait of the Artist as a Young Man

a portrait of the artist as a young manTitel: A Portrait of the Artist as a Young Man
Auteur: James Joyce
Uitgeverij: Penguin Books
Jaar: 2000 (origineel uit 1916)
Pagina’s: 276

The portrayal of Stephen Dedalus’s Dublin childhood and youth, his quest for identity through art and his gradual emancipation from the claims of family, religion and Ireland itself, is also an oblique self-portrait of the young James Joyce and a universal testament to the artist’s ‘eternal imagination’.

Ik ben de laatste tijd weer helemaal into klassiekers. Dat betekent dat ik makkelijk teruggrijp naar boeken van mijn reading bucket list. Deze week las ik A Portrait of the Artist as a Young Man van James Joyce. Ik had dit boek ooit al eens gelezen en wist dat dit één van de meest begrijpbare boeken van Joyce was. Zijn werk behoort tot het modernisme, een literaire stroming onder meer gekenmerkt door een gebrek aan narratief en gebruik van niet-traditionele technieken zoals bijvoorbeeld de stream-of-consciousness waar Joyce bekend om staat.

A Portrait of the Artist as a Young Man is een grotendeels autobiografisch relaas over de zoektocht van Joyce naar zijn eigen identiteit. Om kunstenaar te worden, moet hij zijn religieuze opvoeding en politieke gevoelens opzij schuiven. Bepaalde passages in het boek gaan over geloof, andere gaan over de geschiedenis van Ierland.

Er komen verschillende stijlen aan bod. Vooral de eerder vermelde stream-of-consciousness wordt gebruikt, maar het laatste deel zijn dagboekfragmenten, er komt een preek van een priester in voor enz. Verder zijn er filosofische gesprekken waarin er op zoek wordt gegaan naar een gepaste definitie voor schoonheid.

Qua verhaal zit er weinig in. Het gaat over de coming-of-age van Stephen Dedalus (alter ego voor Joyce zelf). Voor mij persoonlijk is het vooral de proza die het boek mooi maakt. Een boek van Joyce lezen is altijd een ervaring, al durf ik nog steeds niet in Ulysses beginnen omdat dit bekend staat als ‘praktisch onleesbaar’.

Eén van mijn favoriete passages:

Towards dawn he awoke. O what sweet music! His soul was all dewy wet. Over his limbs in sleep pale cool waves of light had passed. He lay still, as if his soul lay amid cool waters, conscious of faint sweet music. His mind was waking slowly to a tremulous morning knowledge, a morning inspiration. A spirit filled him, pure as the purest water, sweet as dew, moving as music. But how faintly it was inbreathed, how passionlessly as if the seraphim themselves were breathing upon him! His soul was waking slowly, fearing to awake wholly. It was that windless hour of dawn when madness wakes and strange plants open to the light and the moth flies forth silently.

Ik vond het geen hoogvlieger, maar vond bepaalde passages echt heel mooi geschreven. Daarom geef ik A Portrait of the Artist as a Young Man drie sterren. 

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Review: A Portrait of the Artist as a Young Man

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s