Review: 1984

1984Titel: 1984
Auteur: George Orwell
Uitgeverij: De Arbeiderspers
Jaar: 2014 (origineel uit 1949)
Pagina’s: 312

Nieuwspraak, Big Brother: het vocabulaire uit 1984 is sinds de eerste publicatie in 1949 in onze taal opgenomen en een eigen leven gaan leiden. Een ambtenaar op het ministerie van Waarheid, Winston Smith, raakt verstrikt in een strijd tegen de alles doordringende Partij en wordt gekweld door zijn gedoemde liefde voor Julia. In Orwells steeds weer herdrukte anti-utopie verkeert de wereld in de wurggreep van een systeem dat is gegrondvest op de verbreiding van angst, haat en wreedheid en dat iedere vorm van persoonlijke vrijheid en individualiteit uitsluit.

Ik weet dat ik dit boek ooit op een vliegtuig op weg naar Thailand heb gelezen. Ik was toen zwaar onder de indruk van dit boek, maar ik moet zeggen dat dat deze keer toch wel heel wat minder het geval was. Misschien had dat te maken met het feit dat ik nu niet zo slaap gedepriveerd was. Het is en blijft een goed boek natuurlijk, maar deze keer miste ik het wauw-gevoel. Het staat wel in de top tien van mijn reading bucket list, wat bewijst dat het een klassieker is.

1984 kan je volgens mij op twee manieren lezen. Allereerst is het een politieke thriller die laat zien hoe een dictatuur tot stand kan komen en in stand kan blijven. De media spelen hierin een grote rol en kunnen de gedachtegang van het gewone volk sterk beïnvloeden. In 1984 wordt de geschiedenis constant herschreven. Letterlijk. Een deel van het boek is het manifesto van Goldstein, een politiek dissident en de grootste vijand van de politieke partij van Big Brother. Dat was ontzettend saaie kost om te lezen. Ik snap best dat sommigen dit stuk overslaan.

Vervolgens is 1984 ook een liefdesverhaal. Het vertelt over de onmogelijke liefde tussen Winston en Julia. De twee zijn verliefd op elkaar, wat in deze maatschappij verboden is. Mensen trouwen wel, maar dat is vooral om kinderen te maken. Je kan nooit zeker zijn of je partner of je kinderen je niet verraden aan de Denkpolitie. Winston en Julie zijn anders. Zij willen vrijheid. Zij willen samen kunnen zijn. Maar zullen ze elkaar trouw blijven wanneer ze worden opgepakt? Dat is nog maar de vraag.

Wat het boek zo aangrijpend maakt, is dat je je best een wereld kunt voorstellen zoals het totalitair regime in 1984. Heel vergezocht is het allemaal niet. Dat is soms wel beangstigend. Ik geef het vier sterren. 

 

Advertenties

4 gedachtes over “Review: 1984

  1. Wat ik zelf zo bijzonder vind aan 1984 is dat het boek, ondanks dat het zo lang geleden geschreven is, een enorm actueel en universeel thema heeft. George Orwell heeft een beangstigende toekomst gecreëerd, die nog altijd enorm veel gelijkenissen vertoont met de huidige maatschappij.

    Like

    1. Inderdaad. 1984 was vlak na de oorlog geschreven (misschien als waarschuwing om het nooit zo ver te laten komen) en is toch altijd actueel gebleven. De internationale context en de surveillancestaat zijn concepten die nu nog altijd zeer herkenbaar zijn.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s