Review: Blue Monday

blue monday.jpg
Titel:
Blue Monday
Auteur: Nicci French (Nicci Gerrard en Sean French)
Uitgeverij: Penguin Books
Jaar: 2011
Pagina’s: 402

The first in a killer new series introducing Frieda Klein.

Monday: five-year-old Matthew Faraday is abducted. His face is splashed across newspaper front pages. His parents and the police are desperate. Can anyone help find their little boy before it is too late?

Psychotherapist Frieda Klein just might know something.

One of her patients describes dreams of seizing a boy who is the spitting image of Matthew. Convinced at first the police will dismiss her fears out of hand, Frieda reluctantly finds herself drawn into the heart of the case. A previous abduction, from twenty years ago, suggests a new lead – one that only Frieda, an expert on the minds of disturbed individuals, can uncover.

Struggling to make sense of this terrifying investigation, Frieda will face her darkest fears in the hunt for a clever and brutal killer . . .

Mijn eerste reactie: is Blue Monday ook geen liedje? Dat is het. ‘Blue Monday’ is ook de naam voor de meest deprimerende dag van het jaar. Nu is Blue Monday dus ook de titel van het eerste boek in een nieuwe reeks van Nicci French met als hoofdpersonage psychoanalytica Frieda Klein.

Het verhaal is zoals de titel doet vermoeden nogal deprimerend. In de proloog lees je over de verdwijning van een jong meisje 20 jaar geleden. Een zaak die nooit is opgelost. Nu is er opnieuw een ontvoering. Deze keer gaat het om een jongetje, Matthew Faraday. Frieda Klein is een psychologe die bij de zaak betrokken raakt wanneer één van haar patiënten droomt over een jongetje net als Matthew. Ze moet samenwerken met politieagent Karlsson om dit op te lossen.

Het verhaal komt nogal traag op gang. Het bekende schrijversduo neemt alle tijd om de setting te geven. Er zijn mooie beschrijvingen van Londen, en dan heb ik het niet over het bekende toeristische Londen, maar wel over de achterbuurten en onbekendere wijken. De personages worden uitgebreid voorgesteld. Al vind ik wel dat we zeer weinig over Frieda zelf te weten komen.

Ik vind de dialogen leuk. Vooral de stukken met de Oekraïense bouwvakker Josef zijn geweldig. Hij lijkt te zorgen voor de ietwat komische noot. De tussenstukken vanuit het standpunt van de gekidnapte Matthew zijn dan weer huiveringwekkend te noemen.

Nu ga ik een kleine spoiler weggeven, dus diegenen die dat niet willen weten, slagen deze alinea beter over. Ik heb in het verhaal één keer met mijn ogen gerold omdat er zowat het grootste cliché ooit werd gebruikt, namelijk de evil twin. Gelukkig wordt er daarna slim mee omgegaan en komen er nog grote plottwists die het verhaal toch nog enige originaliteit geven.

Al bij al vond ik het wel een oké verhaal. Ik ben benieuwd naar wat er in de volgende delen van de reeks zal gebeuren. Als de schrijvers nog een cliché zullen toepassen, zouden ze Frieda koppelen aan inspecteur Karlsson. En misschien komen we wat meer over Frieda zelf te weten, bijvoorbeeld waarom ze haar familie niet langer ziet. Ik geef Blue Monday 3 sterren. 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Review: Blue Monday

  1. Misschien ligt het aan mij maar ik vond het idee van de ‘evil twin’ wel een verrassende plotwending. Op mij kwam het niet clichématig over, maar misschien heb ik daarvoor te weinig van dit soort boeken gelezen 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Ik had het in een boek ook nog niet gezien, maar al heel vaak in tv-series. En ik vond het einde van dit boek wel heel verrassend. Ik ben in het algemeen wel fan van Nicci French.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s