Review: This is how you lose her

this is how you lose herTitel: This is how you lose her
Auteur: Junot Díaz
Uitgeverij: Faber and Faber
Jaar: 2012
Pagina’s: 213

Om het vorige fiasco (Women in Love) te vergeten, herlas ik deze week op drie dagen tijd één van mijn lievelingsboeken: This is how you lose her van Junot Díaz. Mijn leesdipje lijkt helemaal verdwenen te zijn dankzij dit geweldige boek. Ik word vrolijk van de knalgele cover, geëmotioneerd door de verhalen en jaloers op het virtuoze taalgebruik van Diaz.

Dit boek bestaat uit 9 kortverhalen die vertellen over het turbulente liefdesleven van de naar Amerika geëmigreerde Dominicaan, Yunior. Keer op keer bedriegt hij zijn vriendinnen en keer op keer is hij daar zelf nog het meest kapot van. Je vraagt je af waarom hij er dan toch niet in slaagt trouw te blijven aan zijn vriendinnen. Misschien heeft hij gelijk wanneer hij zegt dat het in zijn genen zit. Hoe dan ook, ondanks zijn vreemdgaan, komt Yunior nog altijd sympathiek over. Dat bewijst nog maar eens wat voor een getalenteerde schrijver Díaz is.

De kracht van dit boek ligt volgens mij voornamelijk in het taalgebruik. Allereerst gebruikt Díaz geen onnodige woorden. Vervolgens schrijft hij in een mengeling van Engels en Spaans, wat extra cachet aan het verhaal geeft. Ten slotte moet je toegeven dat elke zin die hij heeft neergepend geniaal geconstrueerd is. Als ik kon, zou ik het hele boek hier quoten. Ik zal het echter bij een selectie van één quote per kortverhaal houden:

Uit ‘The Sun, the Moon, the Stars’:

I’m like everybode else: weak, full of mistakes, but basically good.

Uit ‘Nilda’:

That was the summer when everything we would become was hovering just over our heads.

Uit ‘Alma’:

Baby, you say, baby, this is part of my novel. This is how you lose her.

Uit ‘Otravida, Otravez’:

Ana Iris once asked me if I loved him and I told her about the lights in my old home in the capital, how they flickered and you never knew if they would go out or not. You put down your things and you waited and couldn’t do anything really until the lights decided. This, I told her, is how I feel.

Uit ‘Flaca’:

Out of nowhere you said, I love you. For whatever it’s worth.

Uit ‘The Pura Principle’:

You hear mothers say all the time that they would die for their children, but my mom never said shit like that. She didn’t have to. When it came to my brother, it was written across her face in II2-point Tupac Gothic.

Uit ‘Invierno’:

We threw snowballs at the sliding cars and once I removed my cap just to feel the snowflakes scatter across my cold, hard scalp.

Uit ‘Miss Lora’:

Paloma was convinced that if she made any mistakes in the next two years, any mistakes at all, she would be stuck in that family of hers forever. That was her nightmare. Imagine if I don’t get in anywhere, she said. You’d still have me, you tried to reassure her, but Paloma looked at you like the apocalypse would be preferable.

Uit ‘The Cheater’s Guide to Love’:

I’ve never hurt a woman in my life. Then you realize how you sound – like a dude who hurts women all the time.

Dit boek is grappig en droevig tegelijkertijd. Lees het! Ik geef het 5 sterren.

Advertenties

Een gedachte over “Review: This is how you lose her

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s