Review: Vele hemels boven de zevende

cover vele hemels boven de zevendeTitel: Vele hemels boven de zevende
Auteur: Griet Op de Beeck
Uitgeverij: Prometheus
Jaar: 2013
Pagina’s: 271

Lou is twaalf, Eva zesendertig, Elsie tweeënveertig, Casper zesenveertig, en Jos eenenzeventig. Vijf mensen, met elkaar verbonden, vertellen hun verhaal. Over onverwacht geluk dat de dingen moeilijk maakt, over geheimen die te groot lijken, over de complexe kunst van het jong zijn, over obstakels die bergen worden, amper te beklimmen, over blijven proberen, tot waar geen mens meer verder kan. In Vele hemels boven de zevende vechten vijf uiteenlopende figuren meer met zichzelf dan met elkaar in dit bestaan dat belachelijk mooi en geweldig lastig is, allemaal tegelijk.

Wauw! Vele hemels boven de zevende is één van de meest ontroerende boeken die ik ooit al heb gelezen. Pijnlijk herkenbaar beschrijft Griet Op de Beeck dagdagelijkse – en minder dagdagelijkse – gebeurtenissen in het leven van vijf compleet verschillende mensen.

Het boek begint met de zin “Wat heb ik nog gezien”, gevolgd door de observaties van één van de vijf hoofdpersonages. In feite blijft de rest van het boek één lange interne monoloog. We wisselen van personages, dat wel. We weten wat ze denken en hoe ze zich voelen. Toch gebeurt er verder weinig. Pas tegen het einde aan is er een (semi)onvoorspelbare plottwist die maakt dat je het boek niet meer kan wegleggen.

Vele hemels boven de zevende zit vol met geweldige oneliners. Bijvoorbeeld:

  • Weet dat alles waarvoor een oplossing bestaat, niet interessant is;
  • Er moet niks meer, en van alles kan niet meer;
  • Omdat nooit meer wel heel erg lang is;
  • Mensen die er zijn, dat is beter dan mensen die er niet zijn.

Zelfs de dedicatie vind ik mooi: “Voor u (voor alles, en al de rest)”.

Probleem met deze oneliners is dat ze bij alle vijf personages voorkomen. Je hoort hier dus duidelijk de stem van de auteur zelf. Dat vind ik ergens wel jammer, want het lijkt mij onwaarschijnlijk dat de stem van een twaalfjarige puber dezelfde is dan die van een eenenzeventigjarige alcoholicus. Ook de dialogen vond ik minder goed. Die waren in tussentaal geschreven en zaten vol met “ge” en “gij”. Toegegeven: wij, Vlamingen, praten inderdaad zo. Maar lezen doe ik het niet graag.

Al bij al vond ik Vele hemels boven de zevende zeker de moeite waard. Ik denk dat iedereen wel een personage of situatie vindt in dit boek waarin hij of zij zich kan herkennen. De personages zijn op zoek naar hun eigen geluk. Nadat je het gelezen hebt, zal het waarschijnlijk nog even blijven nazinderen in je hoofd. Zo’n boek is het wel. Ik geef Vele hemels boven de zevende vier sterren.

Advertenties

4 gedachtes over “Review: Vele hemels boven de zevende

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s