Review: IJstijd

cover ijstijdTitel: IJstijd
Auteur: Maartje Wortel
Uitgeverij: De Bezige Bij
Jaar: 2014
Pagina’s: 235

James Dillard laat het leven over zich heen komen. Hij woont in hotels, bestelt Franse kazen en dure wijnen en gaat soms met een meisje naar bed. Maar met Marie is het anders. Voor het eerst heeft hij het idee dat er echt iets van hem gevraagd wordt. Tussen James en Marie ontwikkelt zich een uitzonderlijke liefde. Op een klein Zweeds eiland gaat het toch mis: waar James houvast vindt, zakt Marie steeds verder weg in haar zelfverkozen isolement. Niet veel later krijgt James telefoon. Monica, redacteur van een literaire uitgeverij, heeft een verzoek. Of James een boek wil schrijven. Hij stemt toe, in de hoop eindelijk verlost te worden van zijn verdriet, door opnieuw iemand te worden. IJstijd is een geestige, ontroerende en slimme roman over de liefde, literatuur en identiteit. Bepaal jij wie je bent, of word je gedefinieerd door de omstandigheden?

Ik vind IJstijd een middelmatig boek. Niet goed. Niet slecht. Middelmatig. Het verhaal gaat over James Dillard die nog steeds smoorverliefd is op zijn ex, Marie. Het is achronologisch verteld. Normaal hou ik daarvan, maar deze keer heb ik het gevoel dat het gebrek aan chronologie een gelijkaardig gebrek aan plot moet verstoppen. Ik heb een soortgelijk gevoel over de proza zelf. Soms lijkt het gewoon alsof Maartje Wortel te hard haar best heeft gedaan. Sommige zinnen vind ik dan weer wel goed geschreven. Familie wordt bijvoorbeeld omschreven als “mensen die voor altijd blijven, min of meer per ongeluk”. Hoe kom je erop?!

James is een ontzettend passief personage. Hij woont in een hotel (op kosten van zijn moeder) en vult zijn dagen met tv kijken, de kat aaien en dure wijnen en kazen bestellen. Na een tijdje wordt deze passiviteit behoorlijk irritant om over te lezen en zelfs de plottwist (als je het zo kan noemen) waarin er aan James wordt gevraagd een boek te schrijven is niet interessant. Het leukste aspect aan het boek vind ik de passages waarin Chuck Palahniuk voorkomt. Hij zorgt met zijn oneliners voor een grappige noot.

IJstijd staat op de longlist voor de Gouden Boekenuil. Dit snap ik toch niet helemaal, want zo goed vind ik het boek zelf niet. Smaken verschillen. Ik geef IJstijd drie sterren.    

Advertenties

2 gedachtes over “Review: IJstijd

  1. Over dit boek heb ik vooral middelmatige dingen gehoord, dus ik denk niet dat ik het ga lezen. Onlangs las ik een interview met een recensent van de New York Review of Books en die zei dat een goed verhaal ook chronologisch moet kunnen verteld worden. Daar ben ik het wel mee eens. Als het verhaal op zich niet zo interessant is, dan hoeft het voor mijn niet ‘beter’ gemaakt worden door het achronologisch te vertellen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s