Review: Robinson Crusoe

Robinson Crusoe.JPGTitel: Robinson Crusoe
Auteur: Daniel Defoe
Uitgeverij: Wordsworth Classics
Jaar: 1995 (origineel uit 1719)
Pagina’s: 231

Since its first publication in 1719, Robinson Crusoe has been through over 700 editions in almost every language on Earth, inspired every conceivable kind of abridgement, imitation and variation (The Swiss Family Robinson), and has been the subject of plays, opera, cartoons and computer games. The character of Crusoe has entered the collective consciousness of each succeeding generation as readers add their own interpretations to the adventures so thrillingly ‘recorded’ by Daniel Defoe. Praised by eminent figures such as Samuel Taylor Coleridge, Jean-Jacques Rousseau and William Wordsworth, this perennially popular book was cited by Karl Marx in Das Kapital to illustrate applied economic theory. However, it is readers of all ages over the last two and three quarter centuries who have given Robinson Crusoe its abiding position as a classic tale of adventure. 

Robinson Crusoe is één van de oudste boeken op mijn reading bucket list, al denk ik dat Don Quixote van Cervantes nog ouder is. In ieder geval wordt Robinson Crusoe terecht gezien als één van de eerste echte romans. Natuurlijk hangt dit ook van je definitie van ‘roman’ af, maar ik volg hierbij de definitie van Van Dale: prozaverhaal van aanzienlijke omvang waarin de handelingen van de personen in verband met hun karakter en innerlijk leven worden beschreven. Robinson Crusoe is omvangrijk en gaat over hoofdpersonage Robinson Crusoe die schipbreuk lijdt en strandt op een onbewoond eiland. 

Dit boek is in de eerste plaats een avonturenroman met allerlei spannende elementen: piraten, kannibalen, wolven, storm op zee, enz. Toch was het bijna nooit echt spannend te noemen. De gebeurtenissen gaan al snel in het begin van het boek van start, maar vanaf Robinson Crusoe op zijn verlaten eiland zit, gaat het tempo drastisch naar beneden. Ik kan hier drie redenen voor bedenken.

Ten eerste verliest Defoe wel heel veel tijd met het omschrijven van hoe Robinson Crusoe het 28 jaar volhoudt alleen in de wildernis. Hij redde heel wat goederen uit het wrak van zijn gezonken schip. Hij gebruikt die goederen dan om zijn comfort toch iet of wat te verhogen. Hij bouwt een hut; hij bouwt een omheining rond zijn hut; hij vangt geiten; hij bouwt een omheining voor zijn geiten; hij plukt fruit; enz. Hij toont met andere woorden veel zelfredzaamheid, maar toch blijft het onrealistisch dat iemand 28 jaar op een tropisch eiland zou kunnen overleven zonder te sterven aan een tropische ziekte.

Ten tweede vond ik het soms te traag gaan door het archaïsch taalgebruik, maar dat is te verwachten voor een oud boek. Ter info: het is geschreven vanuit de ik-verteller en er komen ook wat dagboekfragmenten in voor.

Ten derde legt het boek veel nadruk op religie. Dit is natuurlijk te verklaren doordat dit boek dateert uit 1719 en religie toen sowieso een belangrijkere rol speelde. In het begin van het verhaal vraag Robinson Crusoe zich af wat hij fout deed om gestrand te zijn op een onbewoond eiland. Maar dan begint hij dankbaar in te zien dat God hem misschien gespaard heeft. De rest van zijn reisgenoten verdronk immers. Hij redde een bijbel uit het wrak van zijn gezonken boot en leest elke dag trouw in de bijbel. Het interesseerde mij persoonlijk allemaal niet zo veel.

Hoewel het voornamelijk een avonturenroman is, is het door de jaren heen steeds meer en meer als kinderboek geprofileerd. Waarschijnlijk is dit boek inderdaad geweldig voor kinderen vanaf een jaar of 10, maar je moet er ook wel rekening mee houden dat kannibalisme en slavernij een rol spelen in dit boek.

 

Robinson Crusoe is een personage dat gegrift staat in het collectief geheugen. Er zijn ondertussen al veel variaties op gemaakt. Denk maar aan de film Cast Away met Tom Hanks. (Er is jammer genoeg geen volleybal genaamd Mr. Wilson in Robinson Crusoe te bespeuren.) Minpunt aan dit boek was dat het zo traag vooruit gaat. Ik geef het drie sterren. 

 

Wishlist Wednesday (#15)

wishlist-wednesday

Vandaag op mijn wishlist:

De bekeerlinge van Stefan Hertmans

In een klein dorp in de Provence wordt sinds mensenheugenis over een pogrom en een verborgen schat gesproken. Eind negentiende eeuw vindt men in een synagoge in Caïro een hoeveelheid opzienbarende joodse documenten. Stefan Hertmans ontdekt de sporen van een voorname christelijke jonkvrouw uit de elfde eeuw, die haar leven vergooide uit liefde voor een joodse jongen.

Ik schreef al eerder dat ik toch echt wel wat meer Nederlandstalige literatuur zou moeten lezen. En wat dan beter te lezen dan een boek van Gouden Boekenuilwinnaar Stefan Hertmans?! Het verhaal van dit boek spreekt mij wel aan. Nog een pluspunt is dat het een historische roman is, wat ook een genre is waar ik te weinig voor kies.

 

 

Wishlist Wednesday (#14)

wishlist-wednesday

Vandaag op mijn wishlist

All Grown Up van Jami Attenberg

Andrea is a single, childless 39 year old woman who tries to navigate family, sexuality, friendships and a career she never wanted, but battles with thoughts and desires that few people would want to face up to. Told in gut-wrenchingly honest language that shimmers with rage and intimacy, All Grown Up poses such questions as: What if I don’t want to hold your baby? Can I date you without ever hearing about your divorce? What can I demand of my mother now that I am an adult? Is therapy pointless? At what point does drinking a lot become a drinking problem? Why does everyone keep asking me why I am not married? Powerfully intelligent and wickedly funny, All Grown Up delves into the psyche of a flawed but mesmerising character. Readers will recognise themselves in Jami Attenberg’s truthful account of what it means to be a 21st century woman, though they might not always want to admit it.

Normaal niet mijn genre, want het klinkt nogal chicklit-achtig. Toch is er iets aan dit boek dat mij aanspreekt. Misschien zit ik zelf in mijn quarter life crisis en stel ik mezelf dezelfde vragen. Of misschien wil ik gewoon eens een makkelijk boek lezen. Of vind ik de cover mooi. In ieder geval: ik wil dit boek!

Wishlist Wednesday (#13)

wishlist-wednesday

Vandaag op mijn wishlist:

How to Tell if Your Cat is Plotting to Kill You van The Oatmeal

Jesus Rollerblading Christ–another helping of TheOatmeal! Mrow, MOAR kitty comics. Mr. Oats delivers a sidesplitting serving of cat comics in his new book, How to Tell If Your Cat Is Plotting to Kill You.
If your cat is kneading you, that’s not a sign of affection. Your cat is actually checking your internal organs for weakness. If your cat brings you a dead animal, this isn’t a gift. It’s a warning. How to Tell If Your Cat Is Plotting to Kill You is a hilarious, brilliant offering of cat comics, facts, and instructional guides from the creative wonderland at TheOatmeal.com.
How to Tell If Your Cat Is Plotting to Kill You presents fan favorites, such as “Cat vs. Internet,” “How to Pet a Kitty,” and “The Bobcats,” plus 17 brand-new, never-before-seen cat jokes. This Oatmeal collection is a must-have from Mr. Oats! A pullout poster is included at the back of the book.

Haha, plottende gemene katten. I love it!

Wereldpoëziedag

Onlangs werd ik door Saskia van Viking gecontacteerd met de vraag of ik wilde meewerken aan een actie rond wereldpoëziedag. Natuurlijk wilde ik dat! De opdracht was om een zelfgeschreven of een bestaand gedicht te kalligraferen. Dat was al wat moeilijker, aangezien ik zelfs nooit met een vulpen heb geschreven, laat staan een echte kalligrafiepen. Gelukkig zaten er nog andere spullen in het superleuke pakket dat ik kreeg opgestuurd: kalligrafiepennen, chisel pen Sharpie, fine point Sharpie, mini canvas, perkament papier, gekleurd papier, metaal verf pen zilver en metaal verf pen gold. Ik ben helemaal fan!

Zie hieronder wat ik ervan heb gemaakt. Ik heb gekozen voor enkele van mijn favoriete bestaande gedichten:

  • een stukje uit Twelfth Night van William Shakespeare (wat misschien niet helemaal onder poëzie valt, maar ik vind het prachtig, dus fuck it!)
  • Roodkapje en de (boze) wolf van Patricia De Martelaere
  • Boem Paukeslag van Paul van Ostaijen
  • Kabouter Christoffel (wat mijn grootmoeder me vroeger altijd voorlas en ik op mijn beurt op haar begrafenis heb voorgelezen)

SDC15991.JPG

SDC15995.JPG

SDC15996.JPG

Wat is jullie favoriete gedicht? 

Review: Lolita

lolita.JPGTitel: Lolita
Auteur: Vladimir Nabokov
Uitgeverij: Penguin Books
Jaar: 2008 (origineel uit 1955)
Pagina’s: 352

Vladimir Nabokov’s Lolita is a dark and daring story of obsessive love and transgression. Humbert Humbert’s lust for his pubescent step-daughter, Lolita, shocked readers when it was first published in the 1950s; yet the novel was also celebrated for its beautifully lyrical writing. Almost fifty years after its first publication, Lolita remains a powerful tale of perversion and love gone wrong.

Nooit gedacht dat een boek over een pedofiel zo mooi geschreven kon zijn! Ik had het al eerder gelezen, maar deed er deze keer veel langer over. Humbert Humbert is een pedofiel met een voorkeur voor jonge meisjes tussen negen en veertien jaar. Wanneer hij van Frankrijk naar Amerika verhuist omwille van zaken, wordt hij smoorverliefd op Dolores Haze, de dochter van zijn hospita. Hij trouwt met de moeder om dichter bij Dolores (= Lolita) te zijn. Wanneer de moeder sterft, kidnapt hij Lolita op een twee jaar durende roadtrip door Amerika.

De kracht van het verhaal ligt in het feit dat je als lezer bijna medelijden krijgt met Humbert Humbert. Hij vertelt het verhaal op zo’n grappige manier dat je hem sympathiek begint te vinden.  Toch is het een erg onbetrouwbare verteller, want als je hem kan geloven verleidt Lolita hem en is hij zelf het slachtoffer. Hij noemt zijn obsessie met Lolita ook ‘liefde’. Terwijl het eigenlijk gewoon verkrachting is.

We had been everywhere. We had really seen nothing. And I catch myself thinking today that our long journey had only defiled with a sinuous trail of slime the lovely, trustful, dreamy, enormous country that by then, in retrospect, was no more to us than a collection of dog-eared maps, ruined tour books, old tires, and her sobs in the night – every night, every night – the moment I feigned sleep.

Je ziet, Humbert Humbert is een manipulatieve klootzak die de onschuld van een kind wegneemt door haar te verkrachten. Zelf lijkt hij niet te beseffen wat voor een monster hij is. Voor hem is het immers grote liefde.

Hij gebruikt humor om sympathieker over te komen, bijvoorbeeld:

To think that between a Hamburger and a Humburger, she would – invariably, with icy precision – plump for the former.

Zijn taalgebruik is bovendien ontzettend mooi. Daarmee verdoezelt hij gedeeltelijk zijn misdaden.

Ik snap dat dit boek voor heel wat ophef zorgde toen het uitkwam. Het is na al die jaren nog steeds niet gedateerd. Humbert Humbert is een originele antiheld. Ik vind het wel enigszins jammer dat je enkel het standpunt van Humbert Humbert krijgt. Ik vraag me af hoe Lolita zelf dit alles meemaakt.  In hedendaagse interpretaties is Lolita synoniem geworden voor een jong, seksueel actief meisje dat mannen verleidt. Terwijl ze in het boek nog maar een kind van 12 is! Ik geef dit boek vier sterren.

 

 

 

 

 

Wishlist Wednesday (#11)

wishlist-wednesday

Vandaag op mijn wishlist:

Herinneringen in aluminiumfolie van Jamal Ouariachi

Een plakje kort gebakken kastanjechampignon, daar leek het nog het meest op. Het had verpakt gezeten in een binnenstebuiten gekeerde latex handschoen, en daaromheen keukenpapier.
‘Maar wat is het?’

In tien korte en lange verhalen breekt Jamal Ouariachi telkens nieuwe werelden open. Duistere onderwerelden blijken dat vaak te zijn, maar altijd beschreven in een taal die licht en sierlijk is. Met Herinneringen in aluminiumfolie betoont hij zich ook op de korte baan een rasverteller.

Ik las al eerder Een Honger van deze auteur. Dat was een enorm dik boek. Dus als ik lees dat Jamal Ouariachi ook kortverhalen kan schrijven, ben ik benieuwd. En een beetje sceptisch. Want Een Honger was bijna 600 pagina’s dik. 600!! Maar ik heb een positieve review in Humo gelezen en ik ben wel een beetje beïnvloedbaar. Dus wil ik dit boek wel lezen.